Home/Catch of the Week
  • Shared Space CD release 28 02 22 Alistair Sung is een extreem breed getalenteerde klassieke cellist met een uitzinnig project, Shared Space Live electronica, geprogrammeerd door hemzelf en vier opvallende hedendaagse componisten/producers vergezeld door zijn klassieke cellospel en opgenomen in een kerk Uiterst vakkundig uitgevoerd en door speakers weergegeven en in audiofiele kwaliteit vastgelegd in een weelderige akoestische omgeving Shared Space gaat over het uitwisselen van ideeën en klanken,  tussen componist en speler,  speler en electronica,  electronica en kerkakoestiek Een avontuurlijk debuut album dat door  herhaaldelijk luisteren steeds weer nieuwe lagen en interne verhaallijnen zal doen onthullen  
  • Calling Out Of Context 2LP release 13 05 22 In de jaren zeventig en tachtig was Arthur Russell een gevierd avant-garde figuur in New York Eigenlijk was hij cellist maar zijn vooruitstrevende ideeën maakten van hem een pionier op het gebied van de leftfield dance en de disco Onder de naam Dinosaur L maakte hij voor het Sleeping Bag label de cult-klassieker '24-24 Music' (met een piepjonge David Byrne op gitaar) Russell leek voorbestemd om voor altijd aan te schuiven bij zijn beroemde vrienden Philip Glass, Allen Ginsberg en Harold Budd, toen hij in 1992 stierf terwijl hij bijna klaar was met een album voor Rough Trade, namelijk dit 'Calling Out Of Context' Etherische landschappen gecreëerd met Russell's punctuele zang, cello's en bassen die aan alle kanten worden afgeknepen door effectapparatuur Prachtig eerbetoon aan een onbekende grootheid
  • Love On My Mind CD | LP release 25 03 22 Degene die Bambara nog niet in de smiezen hebben, krijgen met ‘Love On My Mind’ een hele dikke nieuwe kans De energie en duisternis is hier nog meeslepender en vanzelfsprekender Bambara lukt het om tegelijk minimaal, teder en sfeervol te zijn terwijl de band uit Brooklyn ook groots en effectief kan zijn De zelfverzekerde, rauwe op-de-voorgrond stem van Reid Bateh neemt de songs met groot gemak mee op sleeptouw, dan is Bambara  dynamisch en hartverscheurend mooi Soms heb je van die bands waar je niet omheen kunt en Bambara is er zeker zo eentje Referenties: Daughters, Protomartyr, Idles, King Krule, Ice Age Geproduceerd door Claudius Mittendorfer (Tennis, Parquet Courts, Johnny Marr)
  • Hellfire CD | LP release 15 07 22 Ze zoeken niet de makkelijkste weg, absoluut niet Bij Black Midi is een schurend, dissonant geluid met onvoorspelbare wendingen en onbegrijpelijke passages de norm Het Londense trio is toegewijd, creatief en super nieuwsgierig Steeds op zoek naar nieuwe muziek, steeds een andere beeldtaal en altijd veel aandacht voor artwork en alles eromheen Black Midi maakt het de luisteraar niet makkelijk, stoot zelfs af, maar de volhouder wordt beloond met een portie tot de verbeelding sprekende, onbehaaglijke muziek, kunst kun je bijna zeggen En na ‘Schlagenheim’ en ‘Cavalcade’ is Black Midi nog steeds reuze actueel ‘Hellfire’ tot slot is een ongeraffineerd, onheilspellend conceptalbum over narigheid, ellende en rampspoed en de verteller is steeds een verdacht karakter Laat je imponeren
  • Everything Returns CD | LP release 02 12 22 Black Ox Orkestar is een kwartet dat in 2000 werd opgericht in Montreal en dat moderne Joodse diasporische muziek speelt die invloeden haalt uit Klezmer, Romani, Arabisch, Balkan en andere Oost-Europese tradities Terug bij elkaar in de originele line-up van de vroege jaren 2000 dus met Thierry Amar (Godspeed, Silver Mt Zion), Gabriel Levine (Sackville), Scott Gilmore en Jessica Moss (beide Silver Mt Zion) Vijftien jaar waren ze niet actief en toen opeens was de jeuk onhoudbaar en ontstonden negen nieuwe songs Akoestische avant-folk met de blik op Oost-Europa en Noord-Afrika met daarover heen  Jiddische zang In ballads hoor je eenzelfde soort gevoeligheid als bij Tindersticks, The National, Nick Cave en Leonard Cohen Nog meer referenties: A Hawk And A Hacksaw, Daniel Kahn, Alasdair Roberts, Geoff Berner, The Klezmatics en Xylouris White
  • Metropolyphonica CD | LP release 03 06 22 Het metrostation van Union Square moet één van de beste plekken zijn om de smeltkroes, die de stad New York nog steeds is, te ervaren Voorbij de toegangspoortjes speelt een jonge tiener Bach op een goedkope digitale piano Even verderop, aangemoedigd door een uitzinnige menigte, tarten B-Boys uit de Bronx de zwaartekracht op pompende breakbeats die schallen uit een gettoblaster Beneden op een van de perrons, drumt een man verwoed op plastic emmers Een kaalgeslagen metalen prullenbak fungeert als hi-hat Een punker met een baritonsaxofoon vuurt vanuit één van de voetgangerstunnels ronkende acidriffs af op omstanders Via een trap aan de andere zijde van de entreehal galmt een op een oosters strijkinstrument gespeelde weeklacht bedwelmend naar beneden Dit alles wordt vergezeld door frequente, schelle aankondigingen en het gedonder en geratel van metrostellen Ik merk op dat ik de balans en het karakter van de verschillende geluidsbronnen kan beïnvloeden door mijzelf over het platform te verplaatsen Geleidelijk smelt deze kakofonie in mijn hoofd samen tot één grote stadssymfonie die wordt opgevoerd door muzikanten uit alle hoeken en lagen van de stad Ik ben geraakt, omdat ik ‘mijn wezen’ gereflecteerd zie Evenals een Metropool ben ik een kruispunt van culturen Door mijn geschakeerde achtergrond is het mijn tweede natuur geworden om ogenschijnlijke tegenstrijdigheden met elkaar in harmonie te brengen Daarom dit album,   Ziya Ertekin alias Blue Flamingo bron Excelsior
  • Fragments CD | 2LP release 14 01 22 Exact vijf jaar en een dag is het geleden dat we met Migration het laatste album van Bonobo mochten verwelkomen Een half decennium later mag de Britse producer eindelijk dit  zevende album op zijn conto schrijven Hiervoor kroop hij weer  de studio in   met enkele gelijkgestemden: Miguel Atwood-Ferguson, Jordan Rakei, O’Flynn, Jamilla Woods, Joji en Kadhja Bonet hielpen hem allemaal om zijn luchtige beats nog net dat tikkeltje extra te geven Op Fragments haalt Bonobo de strijkers uit de kast die aangevuld worden met zijn gekende subtiele, doch stevige beats Dit geheel zorgt voor een plaat die het goed doet in zowel donkere clubs als in je eigen living Rustige nummers worden afgewisseld met dansbaardere varianten, zonder dat het een stijlbreuk betreft Simon Green is er meester in om je zowel te laten dansen als wegdromen op eenzelfde nummer, wat van Fragments een steengoede aanvulling maakt aan zijn repertoire bron Dansende Beren
  • Covers CD | LP release 14 01 22 Covers is een album van Cat Power, vocalist/songwriter/muzikant/producer Chan Marshall en voltooit een trilogie van soorten, na  haar eerdere releases Jukebox (2008) en The Covers Record (2000) ‘Taxi driver, be my shrink for the hour’ De openingsregels van Cat Powers derde coverplaat zijn van Frank Ocean (uit diens ‘Bad Religion’) en trekken je binnen in de wereld van Chan Marshall anno 2022 De triomftocht van een gelouterde artieste is ‘Covers’ niet, godzijdank ‘Covers’ is een verbandkistje vol pleisters van lievelingssongs, uitgekleed en op onnavolgbare wijze weer ingeduffeld door Marshall met haar grofkorrelige stem Haar geliefkoosde thema’s werkmansleed (zie The Pogues ‘A Pair of Brown Eyes’) , maar ook het iconische denimhemd van de fabrieksarbeider op de hoes en jukeboxcountry (de walsende classic ‘It Wasn’t God Who Made Honky Tonk Angels’) van Kitty Wells uit 1952 zijn aanwezig 'Covers' bevat volledig opnieuw gearrangeerde nummers van Frank Ocean, Bob Seger, Lana Del Rey, Jackson Browne, Iggy Pop, The Pogues, Nick Cave en The Replacements en meer, plus een bijgewerkte versie van haar eigen nummer "Hate" van The Greatest (2006), voor dit album omgedoopt tot "Unhate" Bij voorkeur te beluisteren in een taxi door niemandsland bron Humo
  • The Dictator 12" release 16 09 22 The Dictator is een spannende samenwerking tussen de veelgeprezen Belgische componiste/instrumentalist Catherine Graindorge en de immer iconische Iggy Pop Beklijvende strijkers en elektronische texturen vermengen zich met Iggy's bariton, waarschuwende verhalen Een diepe duik in het hart van deze onrustige tijden Graindorge is geen onbekende in het werken met anderen Tijdens haar carrière heeft ze, naast solowerk en deel uitmaken van de band Nile op WaX, gewerkt met artiesten als Nick Cave, Hugo Race en de gewaardeerde producer / muzikant John Parish  
  • Magic Realism CD release 03 06 22 Geïnspireerd door het magisch realisme oftewel jazz die de verbeelding prikkelt… De originele composities zijn geïnspireerd op één van de meest unieke literaire stromingen van de vorige eeuw: het magisch realisme Als een verhaal dat de grens tussen realiteit en fantasie vervaagt, is hun repertoire een verhaal waarin flamenco, filmmuziek en hedendaagse jazz zich vermengen Elke compositie neemt de Chai Masters mee op een onbekend pad, en ze nemen de luisteraar mee Het merendeel van de composities is geschreven Antonio Moreno Glazkov Antonio is een Spaans-Russische trompettist/componist gevestigd in Amsterdam Zijn 2 projecten Chai Masters en NAUSYQA hebben beide prestigieuze prijzen in Nederland gewonnen Samen met drummer Aurel Violas richtte hij tijdens hun 2e studiejaar aan het Conservatorium van Amsterdam de band Chai Masters op Als sideman speelt hij in uiteenlopende projecten, van pop tot fusion tot hedendaagse jazz (Marmoucha Orkest, Punt Judith, Zep, Areia)  
  • Eighty Nine CD | LP release 15 07 22 Op zijn 89ste is dit pas het eerste album van de vermaarde klarinettist en saxofonist als bandleider Rotsvast lid van de Preservation Hall Jazz Band en ooit sparring partner van zo’n beetje alle groten uit de jazz en soul: Lionel Hampton, Charles Mingus, Cab Calloway, Ella Fitzgerald, Tony Bennet, Aretha Franklin en nog veel meer Zo’n man hoeft geen verdere uitleg en introductie En wat dacht je van de drie van de acht tracks op dit album waarop Charlie zingt… ontroerend en vanzelfsprekend
  • American Utopia 2CD | 2LP | DVD | BLRY release 22|11|21  -  17|01|22 Als baby heeft de mens miljoenen meer connecties in de hersenen dan een volwassene, zo stelt David Byrne, de charismatische frontman van de Talking Heads Waarom raken we deze connecties kwijt ? Byrne komt niet met eenduidige antwoorden, maar geeft met zijn muziek, zijn fantastische band, zijn geweldige poëtische songteksten over het alledaagse leven en zijn spectaculaire show een werkelijk unieke manier om een fractie van deze kinderlijke connectie tot de wereld weer opnieuw te ontdekken Dit is dan ook niet zomaar een concertfilm, maar een exceptioneel kunstwerk waarbij filosofische vraagstukken, sociologische problemen, experimenteel camerawerk en weergaloos theater samensmelten tot een ware extase aan kleur, dans, genot, muziek en bezinning Zeker in een tijd waarin concerten enorm gemist worden is dit kunstwerk een enorme gift aan de mensheid De set van American Utopia bestaat slechts uit drie metershoge kralengordijnen en een podium, desondanks wordt er zoveel gespeeld met licht, schaduweffecten en choreografie dat geen enkele moment ook maar neigt naar saaiheid Er zit eigenlijk louter beweging in de band die bestaat uit ongelofelijk getalenteerde mensen Ze bespelen niet alleen meerdere instrumenten, ze zingen en dansen ook nog op elk moment mee Byrne benadrukt nog maar eens tijdens het optreden dat alles wat je hoort ook daadwerkelijk door de band gespeeld wordt Het is ongelofelijk hoe vol en compleet het geluid is dat ze op dit podium creëren bron Filmtotaal
  • Double Cream   CD | LP   release 18 11 22   Double Cream is het soul project en -album van DeWolff & Dawn Brothers Nummers in de trant van Sam Cooke, Otis Redding, Ray Charles, The Coasters, Clovers en al die andere grote soul- en rhythm & blues-artiesten waar het allemaal mee begon: de muzikale goden die over de hele wereld heupen aan het bewegen brachten, de aanstichters die de basis legden voor vrijwel alle muziek die ons heeft geïnspireerd voor zoveel jaren Zowel DeWolff en Dawn Brothers, hebben  altijd geprobeerd een brug te slaan tussen "toen" en "nu", maar deze keer wilden ze  gewoon een tijdmachine bouwen die je terugvoert naar de jaren 60 met dezelfde uitrusting, opnametechnieken en muzikale manier van denken Op 20 april 2021 kwamen ze eindelijk bij elkaar en schreven  ze die dag 4 nummers: Let Me Tell You, I'm Gone, Alabama Small Town en (Something in my) Pocket Alles wat je hoort, is live opgenomen op analoge tape met 6 tot 11 mensen samen in één kamer die een zo veel plezier hebben, en dat is precies wat dit album zo leuk maakt om naar te luisteren
  • Drink From The Bowl CD | LP release 02 12 22 Argentijnse multi-instrumentalist Andres Barlesi en Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Richie Setford Het duo opereert vanuit Berlijn Beide hebben een indrukwekkende lijst muzikanten met wie ze werkten: Marlon Williams, Yann Thiersen, Devendra Banhart, Tiny Ruins, M.Rux en meer Harmonie Fields haalt inspiratie uit de traagheid van het leven en dat haalt weer minimalistische ambient met schrijnende instrumentatie naar boven Analoog, filmisch, spannend en warm
  • Meesters 2CD (limited) release 14 10 22 Dit mysterieuze mini album is de neerslag van de residentie in het KMSKA, dat op dat moment nog volop in verbouwing was De band kreeg toegang tot de rijke collectie van het museum, liet zich inspireren door 10 werken en schreef er 10 nieuwe nummers over Die werden gespeeld op een exclusieve show op de werf tijdens de verbouwingen en verdwenen daarna weer in de kluis Ondertussen is het museum feestelijk heropend en mogen de Meesters naar buiten Meesters is  beschikbaar op een gelimiteerde oplage op CD, voorzien van inserts met de kunstwerken en lyrics    
  • Midnight Rocker CD | LP release 08 04 22 Weinige zangers hebben het levendige geluid van dub beter gespiegeld dan Horace Andy Bekend door de singles opgenomen met producer Bunny Lee (Lee Scratch Perry)  in het midden van de jaren 1970,  is de vibrato-zware falsetto van de Jamaicaanse zanger één van de bepalende kenmerken van dub geworden Evenals de doorbraak met de nachtelijke triphop op de Massive Attack's albums In de afgelopen vijf decennia heeft de erfenis van Andy's stem de geschiedenis van zijn muziek weerspiegeld Zijn eerste samenwerking met de Britse Adrian Sherwood  is de perfecte showcase voor dit late-career geluid Adrian Sherwood (Brits dub pionier) herschikt op kunstzinnige wijze Andy's originelen, waardoor zijn vocale bereik naar voren komt Sherwood verduistert de sprankelendheid van zijn klassieker 'This Must Be Hell'  uit 1978 - die een rootszang boven het Take Five-refrein van jazzpianist Dave Brubeck plaatste - door de jazzpiano te verwijderen en het dansvloerpotentieel van het nummer te versterken met een heldere baslijn en stuwend ritme Hij maakt tevens gebruik van live-instrumentatie van studiokwaliteit en zet Andy's stem in high definition Deze krachtige samenwerking suggereert dat er nog veel meer formidabele dubs in de 71-jarige zanger zitten  

Titel

Ga naar de bovenkant